ხშირად, პენსიაზე გასვლის შემდეგ, ასაკოვანი ადამიანები ოჯახის “უხილავ საყრდენად” იქცევიან. მათი დრო და რესურსები ყველასთვის ხელმისაწვდომი ხდება.
თუმცა, არსებობს რჩევები ბებია-ბაბუებისთვის, რომლებიც საკუთარი თავის შენარჩუნებაში დაგეხმარებათ. გახსოვდეთ: არ შეიძლება გასცეთ ის, რის გარეშეც პიროვნულ თავისუფლებას დაკარგავთ.
საცხოვრებელი — თქვენი უკანასკნელი ციხესიმაგრე
ბინის შვილებზე გადაფორმება, იმედით, რომ მათგან მზრუნველობას მიიღებთ, სარისკო ნაბიჯია. იდეალური ურთიერთობის დროსაც კი, საკუთრების უფლების დათმობა კონტროლს გაკარგვინებთ.
საკუთარი სახლი მხოლოდ ჭერი კი არა, ფსიქოლოგიური სიმტკიცის გარანტიაა. მის გარეშე ადვილად შეიძლება სხვებზე დამოკიდებული აღმოჩნდეთ.
რჩევები ბებია-ბაბუებისთვის: დანაზოგი არ არის ოჯახური ბანკი
შვილები ხშირად აღიქვამენ მშობლების დანაზოგს, როგორც “სარეზერვო ფონდს” რემონტისთვის ან მოგზაურობისთვის.
თუ სხვების დახმარება თქვენს ჯანმრთელობასა და კვებას აკლდება, ეს უკვე თავგანწირვა კი არა, თვითგანადგურებაა.
ფინანსური დამოუკიდებლობა ასაკში ფუფუნება არ არის. ეს ღირსეული არსებობის აუცილებელი პირობაა.
გადაწყვეტილების მიღების თავისუფლება
ბევრი ხანდაზმული ადამიანი ცხოვრების დამოუკიდებლად მართვის ჩვევას კარგავს. ისინი ხშირად ფიქრობენ: “რას იტყვიან შვილები?” ან “იქნებ შვილიშვილები მოვიდნენ და სახლში დავხვდე?”.
ასეთი თავაზიანობა მალე მორჩილებად იქცევა. პენსია ახალი შესაძლებლობაა. თქვენ გაქვთ უფლება თავად გადაწყვიტოთ, სად წახვიდეთ და ვის შეხვდეთ.
დრო — თქვენი ყველაზე ძვირფასი განძი
60 წლის შემდეგ ყოველი საათი განსაკუთრებით ფასეულია. სიტყვა “საჭიროა” — შვილიშვილებთან ჯდომა თუ გადაბარგებაში მიხმარება — ხშირად ხაფანგად იქცევა. უარის თქმის უნარი ეგოიზმი არ არის.
ეს საკუთარი თავის პატივისცემაა. ნამდვილი თავისუფლებაა, როცა შეგიძლიათ თქვათ: “დღეს ჩემი დროა”, თუნდაც ეს დრო მხოლოდ წიგნსა და ჩაის ეთმობოდეს.
ოცნებები — სიცოცხლის წყარო
ყველაზე ტრაგიკული იმის დაჯერებაა, რომ “სიხარულის დრო წავიდა”. რწმენა, რომ 60 წლის შემდეგ სიახლე აღარაფერი მოხდება, ენერგიას გაცლით.
სინამდვილეში, სწორედ ახლაა დრო მოგზაურობის, სწავლისა და ახალი მეგობრობისთვის. იმედი ბავშვური ილუზია არ არის. ეს ის ძალაა, რომელიც ადამიანს ნებისმიერ ასაკში აცოცხლებს.
ახლობლებისთვის ცხოვრება ბუნებრივია, მაგრამ თუ ამ პროცესში თქვენი “მე” ქრება, მხოლოდ სიმწარე და დაღლილობა დაგრჩებათ.
პენსია ახალი თავია. იმისთვის, რომ ის ბედნიერი იყოს, ნუ დათმობთ იმას, რაც თქვენს პიროვნებას ქმნის.
