ქარვის მჟავა ხშირად გამოიყენება ჩითილების გასაძლიერებლად, მაგრამ შედეგი დიდად არის დამოკიდებული გამოყენების გზაზე.

ქარვის მჟავა პომიდვრის ჩითილებისთვის: რატომ სჯობს ფოთლებზე შესხურება

ავტორის გამოცდილებით, მიწაში ჩასხმამ მოსალოდნელი შედეგი ვერ მისცა. ფოთლებზე შესხურების შემდეგ კი პომიდვრის ჩითილები უფრო სწრაფად წამოიზარდა.

ქარვის მჟავა და მისი სწორი გამოყენება ჩითილებზე

ორი სეზონი ზედიზედ ავტორი პომიდვრის ჩითილებს ამ ხსნარით რწყავდა. ღეროები მაინც წვრილი რჩებოდა. ფოთლები ფერმკრთალი იყო. მიწის ზედაპირზე კი მოთეთრო ნადები ჩნდებოდა.

თავიდან ეს ნადები ობს მიაწერა. შემდეგ მიხვდა, რომ შეცდომა შესაძლოა გამოყენების გზაში ყოფილიყო. შემთხვევით ფოთლები დაამუშავა, მიწის მორწყვის ნაცვლად. ერთი კვირის შემდეგ განსხვავება უკვე შესამჩნევი გახდა.

რატომ არ ამართლებს მიწაში ჩასხმა ყოველთვის

ჩვეულებრივი მორწყვისას ხსნარი მიწაში ხვდება. ავტორის დაკვირვებით, მცენარე ასეთ გზას სუსტად პასუხობდა. ნარჩენი ზედაპირზე რჩებოდა და მოთეთრო ფენას ქმნიდა.

ეს ფენა მიწას ამძიმებდა და ჰაერის მოძრაობას უშლიდა ხელს. ფესვები ასეთ პირობებში უფრო ნელა მუშაობდა. ჩითილი გარეგნულადაც სუსტად გამოიყურებოდა.

ფოთლებზე შესხურებისას სურათი სხვაგვარი აღმოჩნდა. ხსნარი ფოთლის ზედაპირზე ნაწილდება. მცენარე მას სწრაფად იღებს იმ მცირე ნასვრეტებიდან, რომლებიც ფოთლის ქვედა მხარეს უფრო მეტია.

ავტორის ცდა 60 ბუჩქზე

ცდა მარტის ბოლოს ჩატარდა. ავტორმა აიღო 60 პომიდვრის ჩითილი. ყველა იყო ცალკე ჭურჭელში გადარგვიდან დაახლოებით 10 დღის შემდეგ.

ჩითილები სამ თანაბარ ჯგუფად დაიყო. პირველ ჯგუფს ქარვის მჟავა ფოთლებზე ესხმურებოდა. მეორე ჯგუფი იმავე ხსნარით ირწყვებოდა. მესამე ჯგუფი შედარებისთვის დაუმუშავებელი დარჩა.

ხსნარის სიძლიერე ყველგან ერთნაირი იყო. ერთ ლიტრ წყალში იხსნებოდა ორი აბი, ანუ დაახლოებით 0,2 გრამი. დამუშავება ტარდებოდა შვიდ დღეში ერთხელ. სულ გაკეთდა სამი დამუშავება.

21 დღის შემდეგ ფოთლებზე დამუშავებულმა ჯგუფმა სიმაღლეში 14 სანტიმეტრი მოიმატა. მორწყულმა ჯგუფმა 7 სანტიმეტრი მოიმატა. დაუმუშავებელმა ჯგუფმა კი 6 სანტიმეტრი.

ღეროს სისქეც განსხვავებული იყო. შესხურებულ ჩითილებში ღერო 6 მილიმეტრს აღწევდა. დანარჩენ ორ ჯგუფში ეს მაჩვენებელი დაახლოებით 3 მილიმეტრი დარჩა.

ფოთლების ფერიც განსხვავდებოდა. პირველი ჯგუფი უფრო მუქი, მკვრივი და ცოცხალი ჩანდა. დანარჩენები ფერმკრთალი იყო, მიუხედავად ერთნაირი კვებისა.

როგორ მოვამზადოთ ხსნარი

ხსნარი ყოველთვის ახალი უნდა იყოს. ავტორი იღებს 2–3 აბს, თითო 100 მილიგრამს. ჯერ თბილ წყალში ხსნის, შემდეგ მოცულობას ერთ ლიტრამდე ავსებს.

თუ ფხვნილს იყენებთ, ერთ ლიტრზე საკმარისია 0,2–0,3 გრამი. უფრო ძლიერი ხსნარი საჭირო არ არის. ზედმეტმა რაოდენობამ მცენარე შეიძლება გადაძაბოს.

დამუშავება უკეთესია დილით, 6-დან 9 საათამდე. მეორე უსაფრთხო დროა საღამო, 18-დან 20 საათამდე. მზის დროს შესხურება არასასურველია.

ფოთოლზე დარჩენილი წვეთი მზის სხივს აძლიერებს. შედეგად შეიძლება გაჩნდეს დამწვრობის მსგავსი ლაქები. ამიტომ პროცედურა მშვიდ, თბილ და უქარო დროს სჯობს.

შესხურების სწორი წესი

გამოიყენეთ ისეთი შესასხურებელი, რომელიც წვრილ ბურუსს ქმნის. მძიმე წვეთები ფოთოლზე არ უნდა ჩამოიღვაროს. მიზანია თანაბარი, მსუბუქი დაფარვა.

შესასხურებელი ფოთლიდან 25–30 სანტიმეტრით დააშორეთ. დაამუშავეთ ფოთლის ზედა და ქვედა მხარე. ქვედა მხარეს ყურადღება მეტად სჭირდება.

პირველი დამუშავება შეიძლება ცალკე ჭურჭელში გადარგვიდან ერთ კვირაში. მეორე ტარდება პირველი შესხურებიდან 10 დღეში. მესამე კი ღია გრუნტში გადარგვამდე ხუთი დღით ადრე.

ხუთი შეცდომა, რომელიც შედეგს ამცირებს

პირველი შეცდომაა მორწყვის არჩევა, როცა ფოთლოვანი დამუშავებაა საჭირო. ამ შემთხვევაში ქარვის მჟავა მიწაში იკარგება და შედეგი სუსტდება.

მეორე შეცდომაა ზედმეტად ძლიერი ხსნარი. ერთ ლიტრზე 1 გრამი ჩითილისთვის ბევრია. ასეთი მიდგომა ზრდას კი არ აჩქარებს, არამედ მცენარეს ტვირთავს.

მესამე შეცდომაა შესხურება შუადღის მზეზე. ეს ზრდის ფოთლების დაზიანების საფრთხეს. მეოთხეა ძველი ხსნარის გამოყენება, რადგან მოქმედება მალე სუსტდება.

მეხუთე შეცდომაა ძალიან ხშირი დამუშავება. სამი დღეში ერთხელ შესხურება საჭირო არ არის. ჩითილს დრო სჭირდება, რომ მიღებულ სტიმულს უპასუხოს.

ქარვის მჟავა სასუქი არ არის. ის ვერ შეცვლის სწორ ნიადაგს, სინათლეს, ტენიანობას და კვებას. თუმცა ფოთლებზე სწორად შესხურებისას ჩითილს უფრო მკვრივ და ჯანმრთელ იერს აძლევს.