ოჯახური დაპირისპირება ხშირად მაშინ იწყება, როცა შვილები მშობლებისგან მხოლოდ მატერიალურ სარგებელს ელიან.
ზუგდიდელი ნატო ამ რთული რეალობის წინაშე სულ რამდენიმე დღის წინ დადგა.
მისი ქალიშვილი, ქრისტინე, მოულოდნელად დაბრუნდა და დახმარება კვლავ მბრძანებლური ტონით მოითხოვა.
რატომ არის ოჯახური დაპირისპირება რთული და როგორ დავიცვათ საკუთარი საზღვრები?
„ნუთუ ერთი თეფში წვნიანის დასხმა ასე გიჭირს?“ — ჰკითხა ქრისტინემ დედას ზღურბლთან.
ნატომ შვილი სახლში არ შემოუშვა და მშვიდად შეახსენა წარსული წყენა.
„შენ მე შენი ცხოვრებიდან გამაგდე, ახლა კი რაღაცას მთხოვ?“ — მიუგო დედამ.
ქრისტინე დაღლილი თვალებით უყურებდა, თითქოს ისევ პატარა, განებივრებული გოგონა ყოფილიყო.
მას ეგონა, რომ ყველა ვალდებული იყო მისი სურვილები მყისიერად შეესრულებინა.
„მაშინ ფეხმძიმედ ვიყავი, ჰორმონები და ნერვები მაწუხებდა!“ — იმართლა თავი ქალიშვილმა.
ნატოს კი ყოველი სიტყვა ახსოვდა, რაც შვილმა გაბრაზებისას მას აკადრა.
წარსულის მწარე მოგონებები
ქრისტინე დედას სიძულვილში სდებდა ბრალს და უგულობას აბრალებდა მას.
დედამ გადაწყვიტა, რომ ამჯერად შვილის მანიპულაციებს აღარ დანებებოდა.
ქრისტინე ყოველთვის გამოირჩეოდა თავისი ეგოისტური და მომთხოვნი ხასიათით.
განებივრებული ბავშვობა და მამის როლი
ქრისტინე ბავშვობიდანვე ძალიან განებივრებული იყო ბებიების, პაპებისა და მამის მხრიდან.
მამა, ნიკოლოზი, მას ყველაფერს უსრულებდა და არანაირ საზღვრებს არ უწესებდა.
თუ კაბა არ მოეწონებოდა, ნიკოლოზი მაშინვე ახალს და უკეთესს ყიდულობდა.
გატეხილი ტელეფონიც პრობლემა არ იყო, რადგან მამა მაშინვე ახალს ჩუქნიდა.
ნატო ხშირად ეჩხუბებოდა ქმარს ბავშვის ასეთი არასწორი აღზრდის გამო.
ნიკოლოზი კი ფიქრობდა, რომ შვილი სანამ პატარაა, მანამ უნდა გაანებივროს.
ერთხელ ნიკოლოზმა ქალიშვილს კინოს ბილეთებისთვის ფული ნატოს დაუკითხავად მისცა.
ნატოს უნდოდა, რომ ქრისტინე ბებიასთან წასულიყო დასახმარებლად დასუფთავების დღეზე.
ტრაგედია და ურთიერთობის გაუარესება
ნიკოლოზი გარდაიცვალა, როცა ქრისტინე სულ რაღაც თოთხმეტი წლის იყო.
ამ ტრაგედიის შემდეგ გოგონას ქცევა კიდევ უფრო გაუარესდა და აგრესიული გახდა.
ყველაფერში დედას ადანაშაულებდა, თუნდაც უბრალო გაციებისა თუ წარუმატებლობის გამო.
ნატო ორ სამსახურში მუშაობდა, რომ ქალიშვილისთვის სწავლის საფასური გადაეხადა.
ბრძოლა გადარჩენისთვის
კოლეგები ნატოს გმირ დედას უწოდებდნენ, რადგან მარტო ზრდიდა შვილს.
ნატოს ეშინოდა მარტო დარჩენის, რადგან ქრისტინეს გარდა არავინ ჰყავდა.
ნატოს მეგობარი აფრთხილებდა, რომ ქრისტინე სწავლას ბოლომდე ვერ შეძლებდა.
დედა მაინც ცდილობდა, რომ მამის დანაზოგით შვილისთვის დიპლომი მიეცა.
დამოუკიდებელი ცხოვრება და ფეხმძიმობა
მეორე კურსზე ქრისტინემ ცალკე გადასვლა გადაწყვიტა და მალე დაფეხმძიმდა კიდეც.
მისი რჩეული იგორი აღმოჩნდა, რომელსაც მუშაობა საერთოდ არ სურდა.
ქრისტინეს ეგონა, რომ დედა და სახელმწიფო ვალდებულნი იყვნენ დახმარებოდნენ.
ნატომ უთხრა, რომ მას სწავლაში დაეხმარებოდა, მაგრამ სხვაზე პასუხისმგებლობას ვერ აიღებდა.
კონფლიქტის პიკი და გაწყვეტილი კავშირი
ქრისტინემ დედას მონსტრი უწოდა და მამის ქონება მთლიანად მოითხოვა.
დედამ გადაწყვიტა, რომ მეტად აღარ დაემცირებინა თავი და შვილს აღარ შეხვეწოდა.
ქრისტინემ დედა ყველა სოციალურ ქსელში დაბლოკა და კონტაქტი გაწყვიტა.
ნატომ ცხოვრება ნულიდან დაიწყო და სპორტულ დარბაზში ალექსი გაიცნო.
ახალი ცხოვრება და ნამდვილი ოჯახი
ალექსი ქვრივი იყო და მას ზრდასრული შვილი და რძალი ჰყავდა.
ნატო ამ ოჯახმა თბილად მიიღო და იგი კვლავ ბედნიერი გახდა.
რძალი, მარინა, მისთვის უფროსი მეგობარივით გახდა და პატივს სცემდა.
პატარა მიშიკო ნატოსთვის ნამდვილი შვილიშვილივით იყო, რომელსაც ძალიან უყვარდა იგი.
მიშიკო – ოჯახის პატარა სიხარული
ბავშვი კოკორივით სათუთი იყო და ნატოს მისთვის სითბო არ ენანებოდა.
ერთად სეირნობდნენ ზოოპარკში და მტრედებსაც ხშირად აჭმევდნენ ხოლმე სანაპიროზე.
ნატომ კვლავ იგრძნო, თუ რას ნიშნავს ბავშვის მხრიდან უანგარო სიყვარული.
ცხოვრებამ კვლავ ფერები შეიძინა და მას ახალი აზრი მიეცა.
ქრისტინეს დაბრუნება და საბოლოო უარი
ორი წლის შემდეგ ქრისტინე ქმრისგან მიტოვებული და უფულოდ დაბრუნდა.
მან დედას ისევ „ვალდებულებები“ შეახსენა, მაგრამ ნატო მყარად იდგა.
დედამ მას ოცდაათი ათასი შესთავაზა, რაც ქალიშვილისთვის ცოტა აღმოჩნდა.
„მარტო დარჩები და გამიხსენებ!“ — დაიყვირა ქრისტინემ წასვლის წინ.
ნატოს გული ეტკინა, მაგრამ იცოდა, რომ მარტო აღარ იყო.
ნამდვილი ბედნიერების გაცნობიერება
ტელეფონზე შეტყობინება მოვიდა: ქმარი ვახშამზე ეპატიჟებოდა, რძალი კი სტუმრად სთხოვდა.
პატარა მიშიკოს ბაღიდან ბებიისთვის გამომცხვარი ჯანჯაფილის ორცხობილა მოჰქონდა.
ნატომ გააცნობიერა, რომ საჭირო ყოფნა არ ნიშნავს იმას, რომ გიყვარდეს.
მას ახლა ნამდვილი ოჯახი ჰყავდა, სადაც სიყვარული ორმხრივი იყო.
იგი აღარასდროს იქნებოდა მარტო, რადგან გარშემო საყვარელი ადამიანები ჰყავდა.
პრაქტიკული რჩევები ოჯახური კრიზისის დროს
ნატო გვირჩევს, რომ საკუთარი თავის პატივისცემა არასოდეს არ უნდა დავკარგოთ.
შვილების გაზრდა არ ნიშნავს მათი ყველა უსამართლო მოთხოვნის შესრულებას.
დააწესეთ მკაფიო საზღვრები, რათა დაიცვათ თქვენი პირადი სიმშვიდე და ჰარმონია.
ნამდვილი ოჯახი იქაა, სადაც თქვენს შრომასა და სიყვარულს გულწრფელად აფასებენ.
