გერმანელი საქმრო მოვატყუე, თავი ღარიბად მოვაჩვენე, არადა ჩემი ნათესავების გაცნობა მოინდომა

0
9610

ზოგიერთი ქალი სერიოზულად დარწმუნებულია, რომ მათი ქორწინების დრო მნიშვნელოვანი არაა. მთავარია, ადრე. ბავშვობიდან გეგმავენ, როგორი იქნება მათი ქორწილი, ოცნებობენ საქმროზე, მდიდრულს და სიმპათიურს წარმოიდგენენ. სერიოზულად ფიქრობენ, რა ფერის თმა ექნება რჩეულს. ცოტა საქმე რჩება, მისაღებ ასაკამდე გაზრდა და მშობლების სახლიდან გაფრენა. სამწუხაროდ, ხშირად ასეთი მისწრაფება ქალს ბოროტად ეხუმრება. იდეალური ქორწილის და იდეალური საქმროს იმიჯი ახალ რთულ გარემოს არ შეესაბამება. ლამაზი ბიჭი ზარმაცი ან კლასიკური ტირანი შეიძლება აღმოჩნდეს.

თინა ადრე დაოჯახდა და რჩეულით კმაყოფილი იყო. მეოჯახე, კარგი აღნაგობის. ზოგჯერ მის ქალურ თავმოყვარეობას ანებივრებდა ყვავილების თაიგულით ან რამდენიმე სტრიქონით (როგორღაც გარითმული აღიარება მარადიული სიყვარულის შესახებ). შესანიშნავი არჩევანია. მით უფრო, თუ მეგობრის არჩევანს შევადარებთ. ქორწილი შესაფერისი: ლამაზი, პომპეზური. დედ–მამა ბედნიერები იყვნენ, თუმცა ადრე, პირიქით, ერთადერთი ქალიშვილის „პირველივე შემხვედრზე“ გათხოვება არ სურდათ. ოჯახური რუტინის მიუხედავად, ყველაფერი რიგზე იყო. ჯერ ბიჭი დაიბადა, 1 წლის შემდეგ გოგო. მას შემდეგ პრობლემები დაიწყო.

ქმარი მუდმივად იღრინებოდა და თავს უფროსად წარმოაჩენდა. ძველი რომანტიკოსიდან მკრთალი ჩრდილიღა დარჩა. რამდენიმე ვარდი 8 მარტს და ისიც მექანიკურად. როგორც ამბობენ, ინერციით. გასაკვირი არაა, რომ ცოტა ხანში ქმარმა, რომელიც თავის ასაკთან შედარებით კარგ ფორმაში იყო, განაცხადა, რომ სხვა ქალთან ურთიერთობას ვეღარ დამალავდა. უფრო ახალგაზრდა ქალი იპოვა. „უფრო ნათელი პიროვნება. ცოტა თავქარიანი, მაგრამ ჩემი კარგად ესმის“. დანარჩენი თოვლის გუნდასავით მოვარდა. განქორწინება, ქონების გაყოფა, ცრემლები. შვილები ბებია–ბაბუასთან დიდ დროს ატარებდნენ, ხოლო თინამ საკუთარი თავი ხელში აიყვანა და კარიერას მიხედა. კარგი გადაწყვეტილებაა, მაგრამ რთული საშოვნელი.

არა, სულელი არ იყო, მაგრამ ზრდასრული ცხოვრებისთვის გამოცდილების უქონლობა და თანდაყოლილი არაპრაქტიკულობა აიძულებს დახარჯოს უფრო მეტი, ვიდრე გამოიმუშავებს. ქალაქი, სადაც ცხოვრობდა, მაღალი ხელფასებით არ გამოირჩეოდა, და რაღაც უნდა გაეკეთებინა. გადავიდეს დედაქალაქში? აზრი არ აქვს. საზღვარგარეთ წასვლა გადაწყდა.10 წლის შემდეგ ქალი გაიზარდა. ცხოვრება და მისი წესები უკეთ ესმოდა. დროდადრო სახლში ბრუნდებოდა, შვილებთან და მოხუც მშობლებთან დროს ატარებდა. ფინანსურად ეხმარებოდა, მაგრამ რაღაც ექსტრაორდინალური მის დახმარებაში არ იყო. აბა როგორ, თუ მსოფლიოს ნებისმიერ ქვეყანაში ოფიციანტის ხელფასი მაღალი არაა?

როცა მისი გეგმით ბოლოჯერ გაფრინდა, ცხოვრებამ მასზე იხუმრა. აღმოჩნდა, რომ უფროსი შეეცვალა. ახლა მისი თანატოლის და კარგი მეგობრის ნაცვლად რესტორანს სხვა ადამიანი მართავს. დაბალი, მელოტი კაცი. ადგილობრივი, მასზე 5 წლით უფროსი. საკმაოდ თავაზიანი და გალანტური. ისეთი განცდა ჰქონდა, რომ სამსახურის შეცვლა მოუწევდა. ახალი უფროსი, თუმც ძუნწი და ტიპიური გერმანელი იყო, მაგრამ თინას მიმართ ყურადღების ნიშნებს ავლენდა. ყვავილები, საჩუქრები, პაემნებზე დაპატიჟება. ოფიციანტის ცხოვრება თითქმის სულ სამსახურში გადის. ნაქირავებ ბინაში ყოფნა და თავისუფალ დროს ფილმების ყურება, ეს არის მისი დასვენება.

ბოლოს დანებდა. სტეფანი ურთიერთობაში სასიამოვნო, შეუპოვარი და ძალიან შეყვარებული იყო. ქალისთვის თავის მოწონებას ცდილობდა და საპასუხო გრძნობების მიღწევას ცდილობდა. თინას ურთიერთობა, მით უფრო, სერიოზული აღარ აინტერესებდა. სტეფანის მიმართ ცუდი დამოკიდებულება არ ჰქონდა, მაგრამ არაფერს გრძნობდა. მაშინაც კი, როცა ერთად ცხოვრება დაიწყეს, ერთობლივი ყოფა ან მათი ცხოვრების ხარისხი არ აინტერესებდა. მისი საჩუქრები, როგორც მატერიალური, ასევე ფინანსური, სახლში იგზავნებოდა. მშობლებთან და შვილებთან.

ნებისმიერ ისტორიას დასასრული აქვს. ზოგჯერ კარგი, ზოგჯერ არც ისე. რამდენიმე წელი გავიდა და კლასიკური გერმანული რესტორნის გვერდით ახალი კაფე გაიხსნა. შემდეგ კიდევ ერთი. ქირა გაძვირდა, სტეფანის რესტორანს დიდი ზარალი ჰქონდა. რაღაც მომენტში აღიარა, რომ უმჯობესია შენობის გაყიდვა, რომელიც მკვდარი ტვირთივით ფსკერისკენ ექაჩება. თან შუახნის გერმანელი თინას სამშობლოთი დაინტერესდა. როგორ ცხოვრობს იქ ხალხი და რა ქვეყანაა საერთოდ? ხანმოკლე მოგზაურობა მათ ურთიერთობას და საქმეს წაადგებოდა. ჩამოსვლისას სტეფანს გაუკვირდა, თუ როგორ მდიდრულ სახლში ცხოვრობს თინას ოჯახი. რამდენიმე სართული, გაზონი, კარგი უბანი, რამდენიმე მანქანა.

– როგორც ჩანს, შენი მშობლები კარგ ფულს შოულობენ.

– არა, დიდი ხანია პენსიაზე არიან.

– აბა ვინ იყიდა და მოაწყო ეს ყველაფერი?

– ძვირფასო, ცოტა იქედან, ცოტა აქედან. გახსოვს, ცოტა ფულს ვაგზავნიდი, რომელსაც ვზოგავდით? აი, ასე გამოვიდა.

– სერიოზულად?

აღმოჩნდა, რომ თინა უცხო ქვეყანაში დაბრუნებას აღარ აპირებდა. ხოლო სამშობლოში გერმანელთან ერთად ცხოვრება შეუძლებელი იყო. „მაპატიე, ჩვენთან მიღებული არაა. მეზობლები ვერ გაიგებენ. ბინის ქირაობა ძვირია. ხომ ვიცი, რომ ახლა ბიზნესს დიდი ფული აღარ მოაქვს“. სტეფანი სახლში დადარდიანებული და უსამართლობის მწარე განცდით დაბრუნდა. მისი იდეალი მაინც ვერ გახდა, სამაგიეროდ, კარგი მეგობარი იყო. ახლა ასე ეძახის. რა უნდა გააკეთოს, უკვე ხომ ზრდასრულია. წინასწარ უნდა ეფიქრა.